Nie wróci po meczu Miś!

Dlaczego sędziujemy?
Dlaczego mamy akurat takie a nie inne hobby?
Zapewne powodów jest wiele.
Niestety wielu sędziów ŚZPN sędziuje tylko dla pieniędzy. Szczególnie w tych najniższych ligach. Niby nie są to duże pieniądze, ale dla kogoś kto jest obrotny i potrafi "załatwic" sobie sporą ilośc meczów może byc to dodatkowa kwota do pensji 1000-1500 PLN. Wg mnie jest to najgorsza grupa naszego środowiska, która nie ma ochoty się szkolic, nie ma za grosz ambicji by piąc się w górę, nic ich nie obchodzi kto jest naszym Prezesem, kierownikiem sekcji ani co z naszą organizacją będzie w przyszłości, nie chcą się rónież integrowac z naszym środowiskiem. Najważniejsze dla nich jest tylko to żeby co mecz inkasowac pieniążki. Niektórzy nawet nie lubią piłki nożnej i gdyby tylko pojawiła się możliwośc sędziowania np. pchełek za większe pieniądze i bez potrzeby zdawania egzaminów w jednej chwili zdecydowaliby się na porzucenie gwizdka i chorągiewki.

Na szczęście jest też spora liczba sędziów, którzy mają ambicje, którzy interesują się nowinkami, trenują, chcą się szkolic i dbają o to byśmy jako Świętokrzyskie Kolegium Sędziów rośli w siłę i stale szli do przodu.
Dla tej grupy, zarabianie na meczach nie jest priorytetem. Najważniejszy jest sam mecz, później możliwośc wspólnego spotkania się w gronie kolegów.
Tak jak niektórzy łowią ryby, czy też spotykają się z kolegami na brydża, tak my spędzamy swój wolny czas sędziując mecze. Bo to lubimy.
Często nasze rodziny (żony) nie potrafią tego zrozumiec bo przecież oprócz sędziowania mamy swoją pracę zawodową i czas który poświęcamy na mecze, moglibyśmy poświęcic rodzinie.
Nie potrafią zrozumiec naszych treningów, wyjazdów na Mistrzostwa Sędziów (ogólnopolskie lub wojewódzkie), sędziowanie meczów sparingowych lub niższych lig. Uczestnictwa w szkoleniach.
A chyba już najbardziej niepojętą rzeczą dla nich jest to, że po meczu nie wracamy grzecznie do domu, tylko spotykamy się w swoim gronie i....
No właśnie - często mecz niesie za sobą niesamowitą adrenalinę, stres oraz spore nerwy. Wielokroc jest to bardzo ciężka walka o dobrą ocenę od obserwatora, która często może dla nas byc decydująca odnośnie naszego awansu/spadku. Dlatego po meczu musimy w jakiś sposób odreagowac. Dlatego spotykamy się po meczach, bawimy wspólnie, świętujemy dobre mecze, zapijamy te niezbyt udane. Dzielimy się wrażeniami z meczu z innymi sędziami. Żyjemy tym na nowo. Oczywiście bawimy się przy tym również. Nie ma w tym nic złego - uważam wręcz że jest to bardzo potrzebne. Tak tworzy się atmosfera. Bez względu na to czy sędziujemy w ligach centralnych czy w B klasie, jeśli sędziowanie to coś więcej dla nas niż tylko parę złotówek dodatkowych tak to właśnie przeżywamy.

Dlatego myślę, że poniższa piosenka bardzo trafnie obrazuje niektórych z nas i to co musimy przeżywac w domach odnośnie naszego sędziowania. I bardzo dobrze. Bo dopóki będą wśród sędziów takie Misie ta organizacja nie zginie. Oczywiście dla tych którzy nie zrozumieją - nie robimy wszystkiego co można zobaczyc/usłyszec w tej piosence, więc nie szukajcie sensacji...

Zmieńmy piosenkę na:
"Wychodzi na to, że dziś - nie wróci po meczu Miś"!